خمکاری ورق های فلزی یکی از عملیات بسیار پرکاربرد در صنعت است و برای مقاصد گوناگونی چون ساخت باکس فلزی در صنعت الکترونیک، ساختمان سازی، دامداری و کشاورزی، کشتی سازی، کارخانجات و … استفاده می شود. خمکاری ورق های فلزی عملی مکانیکی است که در آن به ورق فشار وارد شده و باعث خمش و زاویه دار شدن آن می شود. خمکاری ورق های فلزی روش های گوناگونی دارد که با توجه به مواردی چون جنس ورق، ضخامت آن، طرح مورد نظر برای خم کردن و میزان خمش، باید روش مناسب را انتخاب کرد. همچنین با توجه به جنس ورق فلزی باید مشخص کرد که خمکاری ورق های فلزی به صورت گرم اجرا شود یا به صورت سرد و در دمای پایین انجام شود. اگر کربن موجود در ورق فلزی مقداری بیش از ۱.۲ درصد باشد، قابلیت خمکاری این ورق ها کاهش می یابد و برای خم کردن ، باید ابتدا آن ها را گرم کرد. معمولا ورق های غیر آهنی را به جز ورق روی و ورق آلومینیوم در حالت سرد خمکاری می کنیم. در اکثر موارد در طی عملیات خمکاری ضخامت ورق تغییری نمی کند. البته به دلیل کشش ایجاد شده هنگام خمکاری ممکن است در پاره ای از موارد ضخامت قسمتی از ورق فلزی تغییر کند.
روش برشکاری ورق از نقطه نظرهای گوناگون از قبیل هزینه تمام شده، صرفه اقتصادی، دقت و تلرانس برش، امکانات موجود و … قابل مقایسه با یکدیگر هستند. بزرگ ترین دلایل استفاده از لیزر در صنعت برشکاری برای تولید ورق برشی دقت ابعادی بالا، سرعت بالای برش، غیر تماسی بودن فرایند و بازه گستره ضخامت ورق (۲۵/۰ الی ۲۰ میلی متر) می باشد. در این روش با متمرکز شدن پرتوی لیزر در یک ناحیه بسیار باریک و تمرکز انرژی گرمایی در آن ناحیه، از گرم شدن اضافی دیگر مناطق قطعه جلوگیری نموده و در نتیجه ناحیه بسیار کوچک متاثر از حرارت در حدود ۱۵/۰-۰۵/۰ میلی متر ایجاد می شود. با توجه به این که در دیگر روش های برش کاری حرارتی برای تولید ورق برشی ( پلاسما، شعله و …) منطقه وسیعی از قطعه تحت تاثیر انرژی حرارتی قرار گرفته و مقادیر بیشتری از قطعه در هنگام برش کاری به عنوان شیار از بین می رود، استفاده از این روش در صنعت روز به روز افزون می گردد. روش های تولید مختلف این محصول بر قیمت ورق برشی تاثیرگذار خواهد بود.